news

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken staan in het teken van festivals. Eilandfestivals. Stadsfestivals. Straatfestivals. Festivals aan de andere kant van de oceaan.

2005 Antwerpen. Een concert in een opvangcentrum voor vluchtelingen. Een herinnering dat muziek vaak doordringt waar de krantenkoppen ophouden.
2007 Terschelling. Veerboten. Kampeerterreinen. Wind vanaf zee. Het soort festival waarbij de reis deel uitmaakt van het verhaal. Tilburg. Festival Mundial. Nog een halte op een weg die steeds breder werd.
2010 Montréal. Francofolies. Brusselse liedjes die de Atlantische Oceaan oversteken.
2015 Szolnok. Meerdere avonden op het Tiszavirág Festival. Rook, licht, koperblazers en beweging. Het podium dat nog lang na zonsondergang gloeit. Brussel. Een Bal Moderne voor oudere dansers. Het bewijs dat een dansvloer geen leeftijdsgrens kent.
2018 Een fotoshoot in Park 28. Stedelijke landschappen. Onverwachte rekwisieten. Een bandportret dat steeds opmerkelijker en speelser wordt. Zeeland. Eindeloos Eiland Festival. Weer een eiland. Weer een publiek.

Verschillende landen. Verschillende talen. Verschillende podia. Dezelfde energie. Nog steeds grenzen overschrijdend. Nog steeds uitnodigingen volgend. Nog steeds mensen vindend die klaar zijn om te dansen.
Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.

Jaune Toujours trapte de hittegolf af! Enorm bedankt aan iedereen die erbij was – jullie zorgden voor de frisheid, de glimlach en maakten er een onvergetelijke avond van. 

Een speciale dank aan GRAAF voor het delen van de double bill, aan Brasserie de la Mule voor het organiseren van Fête de la Musique en aan 1030cultuur voor de steun! 

"... je wordt als luisteraar meteen meegesleept. Luister maar eens hoe je in het eerste nummer, Nachtschade, meteen door de trompet van Martini gepakt wordt. Zo begin je een album. En luister dan ook nog even hoe ze het afsluiten met Batich Ahmar, dan weet je dat je een pracht van een plaat in handen hebt."

Dankjewel Holly Moors en Moors Magazine voor deze hartverwarmende review van het nieuwe Album Unland!

► Lees het volledige artikel HIER. 

Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken zijn megafoons. Sommige zijn radiomicrofoons. Sommige spelen zich af op balkons. Sommige midden op straat.

2003 Halles de Schaerbeek. In het voorprogramma van Manu Chao bij Nunca Máis. Een zee van opgeheven handen. Een band die ontdekt wat er gebeurt als urgentie en volume samenkomen.
2004 Een fotoshoot op Vaderdag. Een accordeon. Een dansende peuter. Muziek maakt al deel uit van het dagelijks leven. Lille. Barricade steekt de grens over.
2007 Dordrecht. Een rustig moment aan het water voor weer een optreden.
2009 Bochum. Biertjes backstage. Gelach bij de laptop. En dan meteen weer de schijnwerpers in.
2014 Brussel. PicNic the Streets. De stad zelf wordt het podium.
2017 Berlijn. Een radio-interview. Nummers die net zo goed via gesprekken reizen als via concerten.
2020 Lockdown Cheer Up Sessions. Het publiek kijkt omhoog vanaf de binnenplaats. De band speelt vanaf de balkons.
2024 Dimanche-premières. Weer een verhaal verlaat de repetitieruimte en vindt zijn publiek.

Verschillende omgevingen. Dezelfde overtuiging. Nog steeds brengen we liedjes naar festivals, straten, studio’s en verzorgingstehuizen. Nog steeds geloven we dat muziek thuishoort waar mensen samenkomen.
Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.