news
Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken draaien net zozeer om de reis als om de bestemming.
2002 Parijs. Twee avonden in La Maroquinerie. Tankstations. Binnenplaatsen. De stad die net achter de deuren van de zaal op ons wachtte.
2008 Canada. Een veerboot naar Vancouver Island. Een camping waar iemand het dak van een busje had omgetoverd tot de perfecte avondwoonkamer. En nog een optreden in het Verenigd Koninkrijk waar zelfs de achteruitkijkspiegel als camera dienst deed.
2011 Winnipeg Folk Festival. Golfkarretjes tussen de podia. Interviews onder de prairiehemel. Duizenden festivalgangers die dezelfde liedjes delen.
2016 Bodvalenke. Hongarije. Nieuwe vrienden. Een dorpspubliek dat geduldig wachtte tot de eerste noot klonk.
2017 Stuttgart. Een concert voor Freunde & Refugees. Muziek die op meer dan één manier grenzen overschrijdt.
2019 Diksmuide. 4AD. Gedempte verlichting. Luide koperblazers. Een zaal vol mensen die helemaal opgaan in de muziek.
2020 Openluchtconcerten tijdens Covid. Tuinen. Verzorgingstehuizen. Kerkpleinen. Manieren vinden om te blijven spelen, zelfs terwijl we afstand houden.
2025 Ukkel. Weer zomer. Nieuwe gezichten in de band. Oude rituelen nog steeds intact. Waaronder, blijkbaar, weer een potje schaken backstage.
Verschillende landen. Verschillende publieken. Verschillende zomers. Nog steeds de bus inpakken. Nog steeds op zoek naar het volgende podium.
Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.
Op tournee gaan draait nooit alleen om de optredens.
Het gaat ook om de mensen met wie je reist, de kleine tradities die uit het niets ontstaan, de landschappen die je bijblijven en de momenten die niemand had gepland, maar die iedereen zich herinnert. Twintig jaar later, voelt Noorwegen nog steeds als één lang verhaal vol muziek, gelach en onverwachte schoonheid.
Noorwegen. Deze week in 2003.
Eén reis. Eén onvergetelijke omweg. Drie concerten werden er veel meer. Een concertzaal voor de Europese Radio-unie. Een akoestisch optreden naast een camper. Een ontbijtconcert op een brug. Een parade en een jamsessie met muzikanten uit alle hoeken van de wereld.
Tussendoor?
Campings. Veerboten. Bergen. Gletsjers. Verjaardagen. Speelgoed-Vikinghelmen. Schaakpartijen. Wilde bloemen geplukt langs de weg. Bier dat… om andere redenen dan de smaak memorabel was. En een opblaasbaar roze konijn dat op de een of andere manier deel ging uitmaken van het avontuur.
Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken staan helemaal in het teken van de zomer. Festivals. Wegen. Veerboten. Treinstations. Backstages die allesbehalve glamoureus zijn.
2003 Førde. Noorwegen. Concertzalen. Stadspleinen. Ontbijtconcerten op een brug. Eén festival dat uitgroeit tot vele optredens.
2005 Portsmouth. Festival of the Sea. Het busje. De crew. Weer een haven. Weer een podium.
2007 Couleur Café. Brussel. Een heel bijzonder optreden.
2008 Rudolstadt. Duizenden mensen. Koperblazers. Beweging. Een menigte die zich tot aan de horizon leek uit te strekken.
2011 AfroBelBeat gaat van start. Een eerste fotoshoot met onze vrienden van Gangbé Brass Band. Het begin van een samenwerking die zou leiden tot concerten, opnames en blijvende vriendschappen.
2023 Fusion Festival. Lärz. Van het slepen van elke koffer naar het station… tot het weer uitpakken ervan in een vrachtwagen die dienst deed als backstage. De glamoureuze kant van het toeren.
2024 De laatste mix voor Vertigo. Weer een stap dichterbij.
2025 Mechelen. Ottertrotter. Grappige gezichten backstage. Koperblazers op het podium. Dertig jaar aan verhalen. En op de een of andere manier maken we er nog steeds nieuwe bij.
Verschillende plekken. Dezelfde week, uitgestrekt in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds aan het spelen. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.
Nog één ding…
We realiseerden ons dat Noorwegen in 2003 meer verdiende dan een paar foto's. Er waren simpelweg te veel prachtige uitzichten, vreemde avonturen en heerlijk absurde momenten om in deze carrousel te proppen.
Dus dit weekend nemen we je weer mee naar het noorden.
Er viel een brief in onze bus waar we helemaal stil van werden…
heel erg bedankt voor het luisteren en je woorden Wim Backx…
hartverwarmend...
Dertig jaar op tournee. Sommige dingen blijven altijd leuk.
Bedankt aan iedereen die bij Brosella Festival bij Jaune Toujours was voor het eerste van hun speciale ‘30 Years of Jaune Toujours’-concerten. Het podium delen met zoveel vrienden en gasten, oude en nieuwe gezichten. Drie decennia muziek in Brussel vieren met iedereen die kwam luisteren, dansen, juichen en feestvieren voelde heel bijzonder.
Volgende halte: Trefpunt Festival tijdens de Gentse Feesten op 17 juli.
Weer een ‘30 Years of Jaune Toujours’-feest. Weer een podium vol gasten. Enkele bekende gezichten, enkele nieuwe (!)
Zien we elkaar in Gent?
Prachtige foto’s door @shamrockraver
plus een heel bijzondere slotbuiging, vastgelegd door Lula Maris
Deze week. Verschillende jaren. Dezelfde band. 30 jaar op het podium. Brussels-based. Jaune Toujours.
Sommige weken draaien om festivals. Andere weken draait het om de reis ertussen. En soms, om alles wat met muziek te maken heeft.
2001 Brussel. Fête de la Musique. Een podium op de Grote Markt. Een concert in de haven. Zwart-witte herinneringen aan lange zomeravonden.
2005 Brussel. Café Belga. Een publiek dat dicht genoeg staat om mee te zingen.
2009 Fusion Festival. Lärz. Een podium genaamd Datscha. Een handgeschreven setlist. Een menigte die zich verzamelt als de avond valt.
2010 Brussel. De persconferentie voor het Belgisch-Spaans-Hongaarse EU-trio-voorzitterschap. Muziek. Dans. Journalisten. Camera’s. Een accordeon en een megafoon die hun plekje vinden temidden van dit alles.
2013 Recording Routes. Grappen in de studio. En concentratie. Vrienden van de Gangbé Brass Band die meedoen aan de sessies.
2015 Luxemburg. Een selfie op het podium voor de show. Brussel. Bal Moderne. Een dansvloer waar iedereen welkom is.
2023 MillMash Festival. Wezemaal. Weer een zomerpodium, een publiek en een nieuw hoofdstuk.
Verschillende jaren. Verschillende publieken. Verschillende redenen om te spelen. Nog steeds muziek maken. Nog steeds grenzen overbruggen. Nog steeds verhalen verzamelen.
Verschillende plaatsen. Dezelfde week gestretcht in de tijd. We archiveren het verleden niet. We dragen het met ons mee. Nog steeds spelend. Nog steeds in beweging. Nog steeds open voor de volgende ruimte.